Konserwacja po sezonie — jak przygotować KuKirin do zimowego postoju

[kukirin.info]

Sezon się kończy, więc zebrałem w jednym miejscu, co zrobić z hulajnogą, zanim odstawię ją na kilka miesięcy. Teksty, które wyskakują w Google na hasło „przechowywanie hulajnogi zimą”, mówią zwykle tylko „trzymaj w suchym miejscu i naładuj baterię”. To prawda, ale za mało. Najwięcej szkód podczas postoju robi wilgoć w złączach i wnętrzu silnika, a o tym prawie nikt nie pisze. Poniżej moja lista, przy każdym punkcie zaznaczam, skąd są dane.

Uwaga na wstępie: bateria ma osobny wątek (na jaki procent naładować i gdzie trzymać pakiet), więc tutaj jej nie powtarzam: Przechowywanie baterii zimą. Ogólny przegląd sezonowy też już jest: Sezonowy przegląd hulajnogi — lista 15 punktów. Ten wątek dotyczy samego zimowego postoju.

1. Mycie i suszenie — ale nie myjką ciśnieniową​

Wg poradników producentów hulajnóg (Fluid Freeride, Hiboy) przed odstawieniem hulajnogę trzeba umyć i całkowicie wysuszyć, ze szczególnym uwzględnieniem komory akumulatora, silnika i zawieszenia. Jeśli była jazda po posypanej drodze, sól zmywamy od razu, a nie „przy okazji”.

Tylko bez strumienia pod ciśnieniem. Większość hulajnóg ma IPX4 albo IP54, a to oznacza ochronę przed bryzgami, nie przed strumieniem z dyszy:

IPX4 is splash proof, but it is not fully waterproof. It does not protect against water jets or immersion.

Tłumaczenie: „IPX4 jest odporny na zachlapanie, ale nie jest w pełni wodoodporny. Nie chroni przed strumieniem wody ani zanurzeniem.” Źródło: ipcodetesting.com

Szczegóły mycia: Mycie hulajnogi elektrycznej — czego absolutnie nie robić.

2. Złącza silnika — tu zima robi najwięcej szkód​

Wg opracowania technicznego zbotic.in woda najczęściej wnika w te miejsca:

• złącze czujników Halla i wiązka wychodząca z osi silnika (cienkie przewody sygnałowe, zwykle 26–28 AWG, korodują szybciej niż grube fazowe),
• punkt wyjścia kabla z drążonej osi silnika, bo piasty nie zawsze są uszczelnione,
• komora kontrolera w podeście,
• styki złączy. Zielony nalot na stykach oznacza korozję.

Najgorsze jest to, że taka awaria na początku pojawia się i znika:

The insidious aspect: moisture-induced failures often appear intermittent. The connection works when dry, fails when humid, and returns to normal the next day. By the time the failure becomes permanent, the corrosion is already severe.

Tłumaczenie: „Podstępne jest to, że awarie wywołane wilgocią bywają przerywane. Połączenie działa, gdy jest sucho, zawodzi przy wilgoci i następnego dnia wraca do normy. Zanim awaria stanie się trwała, korozja jest już zaawansowana.” Źródło: zbotic.in

Co zalecają w tym samym źródle:

1. Smar dielektryczny na złącze Halla — raz w roku. Koniec sezonu to dobry moment.
2. Po jeździe w deszczu złącze osuszyć ręcznikiem i spryskać preparatem wypierającym wilgoć (typu WD-40).
3. W wilgotnym klimacie raz w roku nałożyć powłokę konformalną (conformal coating) na okolice złącza i wyjścia kabla.
4. Kabel silnika prowadzić łagodnym łukiem, nie pod ostrym kątem. Typowe miejsce pęknięcia to 2–3 cm od wyjścia kabla z osi — przy okazji obejrzyj ten odcinek.

Przy rozpinaniu złącza uważaj na jedną rzecz z tego samego źródła: kolory przewodów różnią się między producentami, a wpięcie złącza odwrotnie może podać 5 V na masę i od razu zniszczyć czujniki Halla.

3. Gdzie trzymać: temperatura i skraplanie​

Poradniki producentów hulajnóg podają jako bezpieczny zakres 10–30 °C albo 10–24 °C (50–75 °F). Ważniejsze od samej liczby jest uzasadnienie: wahania temperatury w nieogrzewanej komórce albo wilgotnej piwnicy powodują skraplanie się wilgoci wewnątrz silnika i podestu, więc korozja postępuje także wtedy, gdy hulajnoga stoi. Źródła: Fluid Freeride, Hiboy.

Na metalowe części (szczególnie po kontakcie z solą) te same źródła zalecają cienką warstwę inhibitora korozji.

4. Hamulce przed odstawieniem​

• Tarcze umyć alkoholem izopropylowym i dać im wyschnąć. Nie dotykać powierzchni ciernych palcami — wg SRAM nawet tłuszcz ze skóry potrafi zniszczyć klocki.
• Zmierzyć grubość klocków. Wg Shimano klocek wymienia się przy 0,5 mm materiału ciernego lub mniej, w praktyce już poniżej 1,0 mm. Wg SRAM: łączna grubość okładziny z płytką nośną poniżej 3 mm oznacza wymianę. To normy rowerowe; KuKirin własnych granic zużycia nie podaje.
• Jeśli wymieniasz klocki teraz, wiosną trzeba je dotrzeć. SRAM zaleca około 20 mocnych hamowań z umiarkowanej prędkości i około 10 bardzo mocnych z wyższej, bez blokowania kół.

Źródło: SRAM — Disc Brake Troubleshooting. Więcej w wątku Wymiana klocków hamulcowych.

5. Zawieszenie i łożyska​

Wg poradników (Turboant) przy zawieszeniu hydraulicznym należy sprawdzić wycieki oleju wokół amortyzatorów, a przy gumowym pęknięcia elastomerów — oba objawy zwiastują awarię. Przy łożyskach kół warto wiedzieć, że wersje 2RS (uszczelnione gumą) są wg sklepów z częściami właściwsze niż ZZ (osłony metalowe) przy jeździe w wilgoci. Jeśli zimą planujesz wymianę, to jest dobry moment.

6. Opony — dopiero wiosną, ale na zimno​

Przed pierwszą jazdą po postoju sprawdź ciśnienie na zimno. Ile to ważne, pokazuje test ERideHero (Turboant V8, 8 przejazdów od 100% do 0% baterii): przy ciśnieniu zalecanym przez producenta (34,8 PSI) wyszło średnio 30,9 km, przy 26 PSI 25,2 km, a przy 20 PSI 22,1 km. Ich reguła kciuka: 1 PSI mniej to około 3% zasięgu mniej. Źródło: eridehero.com.

Dla KuKirin wg specyfikacji sklepowej: G3 Pro — 345 kPa (ok. 50 PSI), G2 Master — 350 kPa (50 PSI). Tabela per model i waga: Jakie ciśnienie w oponach KuKirin. Pierwszeństwo ma zawsze instrukcja i napis na boku opony.

7. Wiosną: jeśli nie chce się ładować​

Dla porządku jedna liczba, która przydaje się po długim postoju. Wg escooterhaven.com przy rozładowaniu poniżej ok. 2,5 V na ogniwo BMS odcina wyjście i pakiet wygląda na martwy — większość ładowarek go wtedy nie wykrywa. Napięcie mierzone na zaciskach poniżej 30 V przy pakiecie 36 V albo poniżej 38 V przy 48 V oznacza głębokie rozładowanie. Diagnostyka krok po kroku: Dlaczego KuKirin nie ładuje się.

Moja kolejność w skrócie​

1. Mycie bez myjki ciśnieniowej, dokładne suszenie, zmycie soli.
2. Złącze Halla: rozpięcie, oględziny, smar dielektryczny, sprawdzenie kabla przy osi.
3. Inhibitor korozji na metal.
4. Tarcze alkoholem, pomiar klocków.
5. Oględziny amortyzatorów i elastomerów.
6. Bateria wg wątku 253.
7. Suche miejsce bez dużych wahań temperatury.

Czego w zebranych materiałach nie ma: konkretnych zaleceń KuKirin co do zimowego postoju — producent ich nie publikuje, więc powyższe to wiedza ogólna z poradników i opracowań warsztatowych.

A jak to wygląda u was — trzymacie KuKirina zimą w mieszkaniu, w garażu czy w piwnicy? I czy ktoś po zimie trafił na właśnie taki „raz działa, raz nie” od skorodowanego złącza?